Bruno Fernandes heeft voor Manchester United 111 doelpunten gemaakt in 335 wedstrijden, maar zijn cijfers van dit seizoen zijn een stuk minder indrukwekkend dan die van vorig seizoen.
Het is nog maar zeven weken geleden dat Fernandes in het Manchester Opera House stond en sprak over zijn trots om tot PFA Player of the Year voor 2025-26 te worden verkozen. De Portugese kapitein had toen ook al de prijzen van de Premier League en de Football Writers gewonnen, als erkenning voor zijn enorme bijdrage aan de onverwachte derde plaats van zijn ploeg.
Fernandes scoorde negen keer en gaf 21 assists, waarmee hij een Premier League-record brak dat tot dan toe gedeeld werd door Thierry Henry en Kevin De Bruyne.
In de laatste elf wedstrijden van vorig seizoen was Fernandes goed voor 12 van de 21 doelpunten van United, door zelf te scoren of door doelpunten voor te bereiden. In de reeks van zeven wedstrijden die United terug naar Europa’s elite-clubcompetitie loodste, na twee jaar afwezigheid, speelde de 31-jarige een centrale rol bij negen van de twaalf doelpunten.
Statistisch was dat opmerkelijk. Het deed denken aan Eric Cantona in het landstitelseizoen 1995-96, toen hij in zes opeenvolgende wedstrijden scoorde, waarvan vijf keer met slechts één doelpunt van United.
“Het was een bijzonder seizoen voor mij”, vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. “Ik ben heel trots.
Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een team, voor een club, voor de supporters. Er is niets specialer dan dat.”
Die woorden klinken nu extra zwaar, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers zijn de cijfers van dit seizoen een stuk minder indrukwekkend.
Fernandes heeft in alle zes Premier League-wedstrijden van Manchester United elke minuut gespeeld. Hij heeft drie doelpunten en één assist, allemaal tegen Ipswich, in de tweede wedstrijd van het seizoen, en tot nu toe de enige overwinning van zijn ploeg.
Dat is wel beter dan vorig seizoen, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde en geen enkele kans creëerde.
Toen speelde Fernandes echter in de diepere middenveldrol die Ruben Amorim verkoos.
Een zorgwekkend beeld
Dit seizoen heeft Fernandes het hoogste aantal schoten sinds jaren, met gemiddeld 3,3 per wedstrijd. Zijn beste seizoen was 3,5 in 2020-21. Tegelijk heeft hij het op één na laagste aantal schoten op doel, met gemiddeld 0,8. Zijn kansencreatie (gemiddeld 2,5 per wedstrijd) is ook de op één na laagste van zijn tijd op Old Trafford, en ligt duidelijk lager dan de 4,0 die hij vorig seizoen haalde.
Nog opvallender is dat hij dit seizoen pas één ‘grote kans’ heeft gecreëerd: de hoge pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de verdediging van Ipswich. Fernandes kwam vorig seizoen gemiddeld op één grote kans per wedstrijd.
Die cijfers, samen met zijn algemene betrokkenheid, verklaren misschien deels waarom United pas zes punten heeft uit de eerste zes wedstrijden. Dat is hun slechtste competitiestart in veertig jaar, toen Ron Atkinson ontslagen werd om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.
Is Fernandes dan een oorzaak van United’s malaise, of een symptoom ervan?
Fitheid en de visie van Carrick
Over de fitheid van de Portugese spelmaker bestaat onzekerheid. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij werd weggelaten uit de recente Nations League-ontmoeting met Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de voormalige speler van Sporting “met pijn speelde”.
Fernandes was echter fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de verlengde break. Daarvoor speelde hij ook de volledige 90 minuten bij de 4-0 overwinning tegen het Azerbeidzjaanse kampioen Sabah FK in de Champions League.
United-coach Michael Carrick ziet het niet als een probleem, terwijl hij zich voorbereidt op de wedstrijd tegen Atlético Madrid op dinsdag.
“Hij had iets, maar dat gebeurt vaak”, zei Carrick. “Spelers spelen met problemen.
Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.
Hij is er vrijwel overheen, was vanochtend heel scherp op de training en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Sesko en Casemiro gemist
Tegen het einde van vorig seizoen, toen Fernandes’ bijdrage op zijn sterkst was, speelde Benjamin Šeško regelmatig als nummer negen, terwijl de Braziliaanse veteraan Casemiro het anker van het middenveld vormde.
Van de negen competitiedoelpunten die Šeško in 2026 heeft gemaakt, bereidde Fernandes er vier voor. Ook bereidde Fernandes vier van de laatste vijf doelpunten voor die Casemiro als speler van Manchester United maakte, vanaf 1 februari.
Los van de doelpunten is ook duidelijk dat de aanwezigheid van Šeško en Casemiro wordt gemist.
Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen niet beweren dat de lage loopcijfers van United nu te wijten zijn aan het vertrek van de 34-jarige naar Inter Miami deze zomer. Zijn positiespel en spelinzicht blijven van een hoog niveau. Dankzij hem kon Fernandes meer risico’s nemen, in de wetenschap dat United bij balverlies in de omschakeling niet zomaar overspeeld zou worden.
Wat Šeško betreft: zijn nieuwe scheenbeenblessure verlengt alleen maar een gebrek aan betrokkenheid, dat hard gevoeld wordt en waarvoor er nog geen einddatum is.
De clubleiding negeerde de roep om extra aanvallende versterking deze zomer en versterkte in plaats daarvan het middenveld van Carrick.
Maar een plan om de initiële afwezigheid van de Sloveen op te vangen door Mbeumo als nummer negen te gebruiken, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd in Hull een enkelblessure opliep.
Matheus Cunha kreeg de taak in plaats daarvan, maar hij zakte herhaaldelijk diep, precies in de ruimte die Fernandes bezette, en de twee vonden nooit een effectieve manier om dat op te lossen.
Voor Fernandes voelt het beperkend aan. Hij is geen speler die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, maar zijn besluitvorming lijkt wel te lijden onder de situatie.
Tegen Tottenham afgelopen weekend had Fernandes maar liefst 23 minuten nodig om één pass te geven.
Carrick zei maandag, vooruitkijkend naar de Champions League-ontmoeting met Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plaats in zijn ploeg heeft. Hij voegde er echter genoeg voorbehouden aan toe om aan te geven dat het weglaten van zijn kapitein niet in zijn gedachten opkomt.
Toch moet United beginnen te verbeteren, en dat betekent dat Fernandes hetzelfde moet doen.
“Bruno is een topspeler”, zei Carrick.
“Soms loopt het gewoon niet mee. Soms heb je een periode waarin dat zo is.
Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club, en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen, daar twijfel ik niet aan.”